Zonder ons ‘Zelfdenkend-vermogen’ en de capaciteit om te leren uit eerder opgedane ervaringen waren wij als mens niet veel verder gekomen dan onze dichtstbijzijnde verwanten uit het dierenrijk, de chimpansees. En zelfs deze primaten leren nog van hun ervaringen gedurende hun leven, van jongs af aan ‘apen’ ze elkaar letterlijk na waardoor ze bijvoorbeeld leren welke planten wel en niet te eten en met een stokje als gereedschap mieren uit een boomholte of mierenhoop weten te vangen.

De mens heeft het ‘Zelfdenkend-vermogen’ om oplossingen te vinden en gereedschappen te maken waarmee doelen bereikt kunnen worden, van het kraken van een harde noot met een steen, tot het afhangen van complete honderden meters strekkende bruggen en het genezen van ernstige ziekten.

Hoe het komt dat wij wel verder zijn ontwikkeld dan de aan ons verwante primaten, en wij wel het vermogen om te communiceren middels spraak en geschrift machtig zijn geworden, daar zijn verschillende theorieën en filosofieën over.
Het is wel zeker dat deze vaardigheden van spraak en geschrift de overdracht van kennis van generatie op generatie heeft mogelijk gemaakt, waardoor we niet als een pas geboren chimpansee met een totaal schone lei beginnen. Onze voorgaande generaties hebben immers hun kennis in de vorm van geschrift (en de laatste eeuwen ook beeld) doorgegeven waardoor wij in enkele jaren de kennis van voorgaande generaties aan onze eigen ‘denk-gereedschapskist’ kunnen toevoegen en die gebruiken om daar verder op te bouwen. Continue reading →